Code 39, znany również jako Alpha39 lub Code 3 of 9, jest jedną z najwcześniejszych alfanumerycznych symbologii kodów kreskowych. Opracowany w 1974 roku przez Davida Allaisa i Raya Stevensa w Intermec, koduje 43 znaki — wielkie litery od A do Z, cyfry od 0 do 9 i siedem znaków specjalnych (-, ., $, /, +, % oraz spacja).

Każdy znak w Code 39 jest reprezentowany przez dziewięć modułów — pięć kresek i cztery przestrzenie — z których dokładnie trzy są szerokie. Symbologia jest samosprawdzająca, co oznacza, że pojedyncza wada druku w jednym znaku nie spowoduje błędnego odczytu jako inny prawidłowy znak. Ta właściwość czyni Code 39 wysoce niezawodnym nawet bez opcjonalnej cyfry kontrolnej modulo-43.

Code 39 jest wymagany przez kilka głównych standardów przemysłowych. Automotive Industry Action Group (AIAG) wymaga go do etykietowania części, Departament Obrony USA określa go w MIL-STD-1189 dla logistyki wojskowej, a Health Industry Business Communications Council (HIBCC) używa go do identyfikacji produktów medycznych.